Professionele begeleiding bij hoogsensitiviteit, stress, burn-out en angst

15 november 2020
'Oh gelukkig heb jij dat ook!'

'Oh gelukkig heb jij dat ook!'

Regelmatig merk ik dat mensen denken dat ik me altijd rustig, gelukkig en in balans voel. Maar dat klopt helemaal niet. De momenten waarop ik dat wel voel vind ik heerlijk, ik kan daar heel erg van genieten. Maar het zijn momenten. Ik weet wel wat ik moet doen om me beter te voelen, en als ik dat in praktijk breng dan helpt dat ook zeker. Maar vaak kom ik daar pas op als ik alweer meerdere keren over mijn grens gegaan ben, en moe, geïrriteerd en uit balans ben.

 

Als ik dat aan mensen vertel, zijn ze meestal verbaasd. En ook vaak opgelucht. ‘Oh gelukkig heb jij dat ook!’ Het helpt om te normaliseren hoe iemand zich voelt, en om te voorkomen dat er een soort ideaalbeeld nagestreefd wordt: als ik dát heb bereikt, voel ik me gelukkig!

 

Het moet anders

Het nastreven op zich geeft al een soort ongenoegen aan: hoe ik me nu voel, of hoe het nu gaat, is niet goed genoeg, het moet anders. Impliciet zeg je daarmee tegen jezelf dat je nu niet gelukkig kunt zijn. Dat er eerst aan bepaalde voorwaarden moet worden voldaan, voordat je je beter kunt gaan voelen.

 

Dat heb ik zelf ook lang gedacht. Maar het klopt niet. Ik heb geleerd dat ik niet hoef te wachten om gelukkig te zijn. Ik kan het nu zijn, ongeacht de omstandigheden. Daarmee zeg ik niet dat het me elk moment lukt, maar soms wel, en daardoor weet ik dat het kan.

 

Eindeloos heb ik het gevoel gehad in de wachtkamer te zitten. Er was altijd wel iets aan de hand waardoor ik niet gelukkig kon zijn. Ontzettend somber werd ik ervan. Ik zag het nut van het leven totaal niet meer en ik dacht dat ik pas weer gelukkig kon zijn als ik overleden was, en als ziel weer terug zou keren naar waar ik vandaan kwam. Elke dag dat ik in leven was leek daardoor natuurlijk vrij zinloos.

 

Jouw leven heeft zin
Het komt veel voor dat hoogsensitieve mensen zich somber voelen, verloren, niet begrepen, eenzaam, afgescheiden, angstig, gespannen, en dat ze niet weten wat ze willen of de zin van hun bestaan niet zien. Ik kom dat regelmatig tegen in mijn praktijk.
Het is zo belangrijk om te horen te krijgen dat jouw leven wel degelijk zin heeft, dat jij ertoe doet, dat jij hier iets te doen hebt, een onmisbaar deel van het geheel bent. 
Vera Helleman zei dat tegen mij. Ik was bij haar lezing en ik mocht naar voren komen om een vraag te stellen. Ze zei meteen dat ze heel blij van mij werd, dat ik een lichte energie had en licht en liefde kwam brengen op aarde. Ik was stomverbaasd, want zo voelde ik me helemaal niet.

 

Mijn vraag aan haar was: ‘Kun je heimwee hebben naar waar je vandaan komt vóór dit leven?’ Haar antwoord was opmerkelijk. Ze zei: ‘Ik heb het gevoel dat je heimwee verwart met de verbinding die je gewoon hebt met de spirituele wereld. Je dénkt misschien dat je die verbinding nu niet hebt, wat je labelt als heimwee. Maar je hoeft niet eerst dood te gaan om gelukkig en verbonden te zijn. Je bént het al!’ 

 

Ik was compleet in verwarring. Een deel in mij zei: ‘Zie je wel, zij begrijpt me ook al niet, niemand begrijpt hoe ik me echt voel.’ Dat is puur slachtofferschap. Een ander deel in mij voelde zich heel blij, hoopvol en vol energie. Díé kant wil ik op! Het was geen EO-moment, waardoor alles ineens opgelost was. Regelmatig schoot ik nog in somberheid, slachtofferschap, angst, irritatie. Maar het had zeker iets geopend. Ik was gefascineerd. Hoe doe ik dat dan, nú gelukkig zijn en me verbonden voelen?

 

Niet veel later kwam ik een prachtig gedicht tegen van Hans Stolp, ik zet het hieronder neer. Het gedicht kwam heel erg binnen, en zei mij dat ik nodig ben hier op aarde. Wederom om licht en liefde te brengen. Maar vooral het woord ‘nodig’ was voor mij heel belangrijk. Ik ben dus nodig. Ik heb hier iets te doen. En als dit voor mij geldt, dan geldt het voor iedereen.

 

Acceptatie

Ik luisterde in die tijd veel naar Esther Hicks. Toen ik haar woorden hoorde met de titel ‘Make peace, it’s allright’, viel het kwartje. Ze zegt hierin keer op keer dat je pas verder komt in je leven, als je het huidige moment volledig accepteert. Ik wou juist dat het huidige moment anders was dan dat het was, maar daardoor kwam ik niet verder. Ik bleef hangen in ongenoegen. Of zoals schrijfster en psychotherapeute Edith Eger (93!) zo mooi zegt: ‘Je blijft zitten in je zelf gebouwde gevangenis.’

 

Ik denk dat ik sindsdien veel geleerd heb over acceptatie, en ook nog steeds lerend ben. Bevriend worden met het huidige moment, toelaten wat er gebeurt, toelaten wat ik voel, toelaten hoe ik reageer. Als ik met weerstand reageer, wat nogal eens gebeurt, hier naar durven kijken, en vervolgens proberen weer in de mildheid, acceptatie en het vertrouwen te komen.

 

Ik denk dat dit de sleutel is voor iedereen. Accepteren dat het is zoals het is. Leren voelen dat je goed bent zoals je bent, toestaan dat je mag voelen wat je voelt. Oók weerstand, óók oude pijn of andere moeilijke emoties. Juist door het toe te laten zal het milder worden en zal er meer ruimte komen om je goed te voelen. Dit is precies waar EFT (Emotional Freedom Techniques) over gaat, waar ik veel mee werk. Lees er hier meer over.

 

Dat je iets wilt veranderen in je leven is op zich een prima streven. Het kan echter alleen vanaf een punt waarop je vrede hebt met hoe het nu is. Zoals gezegd lukt mij dat ook vaak niet, tenminste niet op het moment zelf. Maar meestal kom ik nu wel op een bepaald moment bij acceptatie. En dat verandert alles.

 

Heimwee

Mijn kind, als je heimwee hebt
naar de wereld van het licht,
als je ernaar verlangt
om weer bij Mij thuis te mogen zijn,
vergeet dan niet dat Ik jou hier op aarde nodig heb.

Hier op aarde mag jij mijn liefde brengen.
De aarde en de mensen hebben die zo nodig
en kunnen zonder die liefde niet worden
wie ze eigenlijk zijn: het aangezicht, of, zo je wilt,
de spiegel van Mijn eeuwigdurende, volkomen liefde.

Jou heb Ik nodig hier op aarde
om een kanaal van mijn liefde te zijn.
Richt dan de krachten van je hart op de aarde,
want hier ligt je opdracht.
En kijk, kijk goed en zie die plaatsen
en al die mensenharten waar mijn liefde
begint op te lichten.

Kijk in de ogen van de mensen
en zie hoe sprankelend liefdeslicht hen mooi
en stralend maakt.
Als je dat ziet, echt ziet, dan zul je ervaren hoe het heimwee in je hart oplost als mist bij het opkomen
van de zon.
Je zult ervaren hoe vreugde komt waar heimwee gaat.

Mijn kind, Ik vraag je:
wil jij het kanaal van mijn liefde zijn?

Hans Stolp

 

Herken je iets uit dit artikel en zou je daar graag begeleiding bij willen? Maak dan een afspraak voor een vrijblijvend en kosteloos intakegesprek.

 

 

Vraag een gratis intakegesprek aan




Terug

Aanmelden voor de nieuwsbrief